Wat protesterende jongeren in heel Europa verbindt
Een generatie vraagt perspectief
Overal dezelfde bezorgdheid
Van Brussel tot Parijs, van Italië tot Spanje: jongeren protesteren tegen uiteenlopende problemen zoals de wooncrisis, hoge levensduurte, besparingen en onderwijsbeleid. Achter die verschillende protesten schuilt echter dezelfde zorg: het gevoel dat studeren, werken en inspanningen leveren niet langer vanzelf leiden tot een betere toekomst.
Vertrouwen onder druk
Steeds meer jongeren twijfelen eraan of zij het later beter zullen hebben dan hun ouders. Hoge woonkosten, economische onzekerheid en het gebrek aan perspectief voeden die frustratie. Via sociale media verspreidt dat ongenoegen zich bovendien snel over heel Europa.
Meer dan crisisbeheer
De uitdaging voor de politiek is groter dan economische groei of begrotingsdiscipline. Mensen aanvaarden moeilijke keuzes wanneer daar een geloofwaardig toekomstperspectief tegenover staat. Wanneer beleid uitsluitend wordt geassocieerd met besparingen en crisisbeheer dan ontstaat het beeld van een overheid die achter de feiten aanloopt.
Een toekomstverhaal nodig
De vraag is niet wie de protesten het hardst veroordeelt, maar wie de woede van een generatie weet om te zetten in positieve verandering.
Europa kampt met een groeiende vertrouwenscrisis. Het verband tussen straatprotest, economische onzekerheid en electorale verschuivingen is duidelijk. Daarom moeten politici opnieuw duidelijk maken welk maatschappelijk project achter hun keuzes schuilgaat. Alleen met een geloofwaardig toekomstverhaal kan hoop, vertrouwen en betrokkenheid doen terugkeren als een antwoord de simplistische recepten van de extremen.
Aan alle politici die vandaag een begroting moeten rondkrijgen wens ik, in dit perspectief, alle nodige wijsheid toe om samen met de collega’s de focus te leggen op wat echt telt en dat is de volgende generatie.
